Erection Weakening Drugs and Erectile Dysfunction

Leki osłabiające erekcję i zaburzenia erekcji

Leki na receptę są czasami nieuniknione. Niestety, wiele z nich ma negatywne skutki uboczne, które mogą osłabiać erekcję lub powodować zaburzenia erekcji. Które leki najsilniej osłabiają erekcję? Dlaczego te leki mają niepożądane skutki i czy możliwe jest złagodzenie lub całkowite wyeliminowanie ich negatywnego wpływu na erekcję?

Statystycznie można powiedzieć, że starsi mężczyźni są bardziej narażeni na problemy z erekcją z powodu stosowania leków. Wynika to z statystycznie częstszej występowania chorób i stosowania leków na receptę w niewłaściwych kombinacjach. Prawdopodobieństwo problemów z erekcją związanych ze stosowaniem leku można znaleźć w ulotce. Z pozytywnej strony, jednak negatywne skutki leku często znikają, gdy organizm dostosowuje się do stosowania leku lub może w ogóle na Ciebie nie wpływać!

Leki na receptę, które najsilniej osłabiają erekcję

Z pewnością najczęściej przepisywane leki, które mogą osłabiać erekcję i powodować zaburzenia erekcji to antyhistaminy (Cymetydyna (Tagamet), Difenhydramina (Benadryl), Meklizyna (Antivert), Prometazyna (Phenergan), Dimenhydrynat (dramamine), Hydroksyzyna (Vistaril), Nizatydyna (Axid), Ranitydyna (Zantac)) oraz analgetyki i opioidy przeciwbólowe (Kodeina, Meperydyna (Demerol), Oksykodon (Oxycontin Percodan), Fentanyl (Innovar), Metadon, Hydromorfon (Dilaudid), Morfina) .

Oprócz tego, następujące grupy leków mogą powodować tymczasowe zaburzenia erekcji:

Antydepresanty i inne leki psychiatryczne

Ważne jest, aby mieć zrównoważony poziom hormonów, aby osiągnąć mocną erekcję. Antydepresanty często zmieniają poziomy dopaminy, prolaktyny lub serotoniny, co również wpływa na późniejszą zdolność do uzyskania erekcji.

Najczęściej przepisywane leki przeciwdepresyjne, które mogą wpływać na dysfunkcję erekcyjną, to:

  • Amitryptylina (Elavil)
  • Fluoksetyna (Prozac)
  • Fenytoina (Dilantin)
  • Amoksapina (Asendin)
  • Fluphenazyna (Prolixin)
  • Sertralina (Zoloft)
  • Buspiron (Buspar)
  • Imipramina (Tofranil)
  • Tiorydazyna (Mellaril)
  • Chlorodiazepoksyd (Librium)
  • Izokarboksazyd (Marplan)
  • Tioteksyna (Navane)
  • Chloropromazyna (Thorazine)
  • Lorazepam (Ativan)
  • Tranylcypromina (Parnate)
  • Klomipramina (Anafranil)
  • Meprobamat (Equanil)
  • Trifluoperazyna (Stelazine)
  • Klorezepat (Tranxen)
  • Mesoridazyna (Serentil)
  • Desipramina (Norpramine)
  • Nortryptylina (Pamelor)
  • Diazepam (Valium)
  • Okazepam (Serax)
  • Doksepin (Sinequan)
  • Fenelzyna (Nardil)

Leki na nadciśnienie i leki moczopędne (diuretyki)

Te leki zapobiegają rozluźnieniu mięśni gładkich, co uniemożliwia wystarczający przepływ krwi do penisa, a zdolność do osiągnięcia erekcji maleje lub całkowicie znika. W tym zakresie statystyki są również bezlitosne - do 25% wszystkich przypadków dysfunkcji erekcyjnej spowodowanych jest przez leki na nadciśnienie!

  • Atenolol (tenormin)
  • Guanabenz (Wytensin)
  • Nifedypina (Adalat, Procardia)
  • Bethanidyna Guanethidyna (Ismelin)
  • Fenoksybenzamina (dibenzyline)
  • Bumeksyda (Bumex)
  • Guanfacyna (Tenex)
  • Fentolamina (regitin)
  • Kaptopryl (Capoten)
  • Haloperidol (Haldol)
  • Prazosyna (Minipress)
  • Chlorotiazyd (Diuril)
  • Hydralazyna (Apresolina)
  • Propranolol (inderal)
  • Chlorthalidone (Hygroton)
  • Hydrochlorothiazide (Esidrix)
  • Reserpine (Serpasil)
  • Clonidin (Catapres)
  • Labetalol (Normodyne)
  • Spironolactone (Aldacton)
  • Enalapril (Vasotec)
  • Methyldopa (Aldomet)
  • Triamteren (Maxzide)
  • Furosemide (Lasix)
  • Metoprolol (Lopressor)
  • Verapamil (Calan)

Leki chemioterapeutyczne

Chemioterapia może uszkodzić części układu nerwowego, które przekazują erotyczne pobudzenie z ciała do mózgu. Jeśli ta komunikacja zostanie zakłócona, mózg może nie wysłać właściwego sygnału do wywołania erekcji.

Głównie są to następujące leki:

  • Antyandrogeny (Casodex, Flutamid, Nilutamid)
  • Cyklofosfamid (Cytoxan)
  • Agoniści LHRH (Lupron, Zoladex)
  • Busulfan (Myleran)
  • Ketokonazol
  • Agoniści LHRH (Firmagon)

Leki zmniejszające produkcję testosteronu

Testosteron jest najważniejszym androgenem zarówno dla libido seksualnego, jak i erekcji. Leki blokujące produkcję testosteronu najczęściej stosuje się w leczeniu raka prostaty i można je odstawić po kilku miesiącach lub latach.

Następujące grupy leków mają negatywny wpływ na naturalną produkcję testosteronu:

  • antyhistaminy (difenhydramina, dimenhydrynat)
  • leki na serce (digoksyna, spironolakton)
  • kortykosteroidy (prednizon, metyloprednizolon)
  • antyandrogeny (cyproteron, flutamid, bikalutamid)
  • opioidy (oksykodon, morfina)
  • leki przeciwpsychotyczne (chloropromazyna, fluphenazyna, haloperidol)

Leki na chorobę Parkinsona

Leki na chorobę Parkinsona mogą również negatywnie wpływać na osiągnięcie erekcji:

  • Benztropina (Cogentin)
  • Bromokryptyna (Parlodel)
  • Procyklidyna (Kemadrin)
  • Biperiden (Akineton)
  • Levodopa (Sinemet)
  • Triheksyfenidyl (Artane)

Jak możesz leczyć problemy z erekcją i które leki są najlepsze na dysfunkcję erekcji?

Jeśli masz problem z erekcją spowodowany lekiem, spróbuj porozmawiać z lekarzem, aby zmienić lub zmniejszyć dawkę. Jednak nigdy nie przerywaj stosowania leku samodzielnie!

W innych przypadkach, po wykryciu dysfunkcji erekcji, najskuteczniej jest stosować Sildenafil, Levitra z Wardenafilem, Stendrę z Awanafilem lub Cialis z Taladafilem.

Stabilność erekcji można osiągnąć poprzez poprawę przepływu krwi, co można osiągnąć, stosując zdrową dietę składającą się z warzyw, owoców, roślin strączkowych i chudego mięsa.